17 Şubat 2009 Salı

blue wish window seas

baca karamdaki laflar sıkış.çoğullarca münasebetsisiz. gözler zamanımın eşsiz bilisinde harp alevince fışkır mekanlara. yaradanılası bir tükeniş saydam zamanlar. ney o şeydir: perde yırtıp perdesi.
küflüyüm, insanlar biriktirdim.
benim en azılı ve kusursuzcana işlenmiş içkinliğim tutkun. tepinişin öbür yüzleri? kekremsi. bir yok Tanrı’yı tutarcasına. azap denilen yükü, dünü, sonu, kanı. azap denilen anı içelim sevişenlerce.
sapkın arayışlardan biçâre nefesler tükenmiş.
bitelim.
bitelim anne.

ilac

hakikatlar yeminledi çiğ zarurileri: AYIK.
ezgisel sözler yapıştı gözlere, uzaklaşamadan.
varsıl bencillikler boğuşur gecesiz siyahlıkta.
ani,
ses kısılır, tokluk batar boşluğa.
yeniyetmeden adımlar çok bilmiş, hoppa.
biraz da, zorba.

mecburi özür bu tınıda duyuyor şehr-i bedeni.
ah işitebilmek bu tınıda!
günah boğaza sinmiş en olası niçinleriyle.

el çek ilacımdan tabib, benimser saydam bir özü.
el çek ilacımdan tabib, benimser özünü.

sözümona

ezeli sine de yaslan an kere de,
unutuyoruz, her darbelerimiz.
tokluğun ezildiği bir ilme
batıyor en göçük sözlerin suyuna: biçkin.
maninin düşsel bedeni kuytu kıyısında,
ücravari ve bilisiz.

lekesiz eller gözlerimi işlerkene,
medetlerini birer birer yokluklara batırmak?
istemem gitsin.

pastelimsi buseler bomboş zamanlarca,
sıyır üzerimden siyahı kahpe!
görüde tin sızım kemrilmek
ve ben,
ücravari.
bilisiz.

anda,
bilirim yenisini, pek eski lakaydeş.
yara çekmek ömrümce üsselenmiş.
laflar sapıtır öylesine,
düşüncemi kurcala!
darbelerimiz paramparça.

saf kan

seyiriyorum. seyri yorum. seyirebilmek . .
bilincimde açım. öylesine tokluk ki, tüm ilmeliğim kabahatsiz. koyvermişliğim mahsuslaşmış günlerime. koyuverdim bil-e-mece diye. ab-ım puş taşmış bu ademde. oyuyorum tüm benliği, kamçılıyorum. ama hiçbir hatıra ıslanmıyor. çekimsiz. matah bir şey de değil. mesele bu.
ne kocaman bir laf !
aynı usullerle yakılıyorum. tanıklarımı öldürmüşüm apelitesiz, öylece. ayine de suçlu. kadim bir tarihi devralıyoruz.
hayat bilgisinin iskeleti paramparça. buralarda bir ışık olmalı bir yerlerde. hiç tanımadığın birine gülümseyebilirsin artık.
yaz geliyor galiba.

dayak

bakire sevinçlerim dilime dolanalı
uzun oldu sürelerim de, eş zamansız.
yapısalcıl iç çekişlere mahsus tökezlikleri,
hadi beni yıldır!
komün bir nedime eser, notalarımdan biri kayık.
benzer bir lakap yakıştırmış oralarına.
sicili is kokmuş, sığamamış gözlerine pek.

kim bölük pörçük yıllara heceler benliğini genleşemeden, hey!
kim kurumsallaştırılmışın dışında bir avaz var eder kendini, kim, hey!

mellon collie

metamorfoz ağacımı giyiyorum
sen ve ben olasıya dek
güzün retinası değiyor ellerime
tüm ellerime.
tüm çıplaklığıyla.

hani melankoli kokuyor sesim.
hani, o kadarcık!
sevişiyorum saydam gecelerimi silerek.
biraz biraz.
öznesi harap, eldesi ziyan.

tekil bir meşk tuzağı hüzn’olmuş halim.
korkunç seksapelite bağırıyor.
lakin yalanlarım yolunmuş, yobazlanan kimlikleriyle.
cehaletleri çığlık.

kehaneti kanırttım ebedi tutsaklıklara mahsus.
çürük ve acısal kemlikler.
biraz biraz.
seviştim hoşçana esir bakirelerimle.

zaman kaybolmuşluğuna dalmışken biz ikimiz,
biraz,
sen’dim.
ve az az,
ben’dim.

vida-la vida

son dereceli ivme hakimiyetinde karalanmışlığımız kuruluyor ta ortaya. rakun kokusu kaçmış çocuklara uykulukta, biz iğreti. ihtişamın en kanırtıldığı kuytuda, sessiziz. lüzum payı susturulmuş içten içe.
nöbetimi tutuyorum sarmalar boyarcasına. nöbetimi yutuyorum.

irinden gördüm yarını ben hep, hep dünolmuş gözlerle.

son dereceli ivme abanıyor yeniden aciz dudaklarımıza. mührü kamçılamak olası tüm zamanları keserekten. eksi imgeler üremekte. ve ruh bölünüyor devinen lezzeti damağında.
ruh bölünüyor.
sinirucumda.
sinir ucum da.

ve uzaklığı elledim.
ellerimle!
irinden gördüm yarını ben hep, hep dünolmuş gözlerle.